تحریم ها علیه ایران توسط آمریکا و با مهندسی اسرائیل انجام شده است و هدف کشور اخیر فقط افزودن بدان ها نبوده، پیشگیری از رفع شان نیز در دستور کار قرار داشته است. به همین خاطر بخش بزرگی از این تحریم ها در سنا وضع شده تا حذفشان مشروط به موافق سنا باشد و نتوان با تصمیم مجریه به آنها پایان داد. تبعیت سنای آمریکا از سیاست های اسرائیل هم که روشن است و حاجت به توضیح ندارد. کور کردن گره تحریم ها با این شگرد، روشی است برای جلوگیری از لغوشان.

از ابتدا، شاهد کوشش های حکومت اسلامی برای دور زدن تحریم ها هستیم که تا به حال به این ترتیب از ورای مساعی زیاد و پر خرج، راه تنفس خویش را باز نگه دارد. ولی چند میلیارد دلاری که ایالات متحده چندی پیش آزاد کرد و آنهایی که قرار است آزاد بکند و آنهایی را هم که در آینده خواهد کرد، باید، در جای خود، به حساب دور زدن تحریم ها گذاشت.

شاید عبارت در وهلهُ اول طنز آمیز به نظر بیاید، ولی تصور می کنم که حقیقتی را بیان می نماید. زیرا فقط حکومت اسلامی نیست که دست و پایش با تحریم ها بسته شده است، خود آمریکا هم وضع خیلی بهتری ندارد. چرا که در عمل، سیاست خاور میانه ایش توسط دولتی دیگر تعیین می شود که آنرا طبق خواست خود شکل می دهد و نه کوچک ترین هماهنگی با منافع ملی آمریکا دارد و نه حتی با امکانات عملش. یعنی آمریکا نمی تواند به اهداف این سیاست برسد و اگر هم برسد به ضررش تمام خواهد شد.

در موقعیت فعلی، هر گونه نزدیکی بین ایران و آمریکا باید از بالای سر یا پشت سر اسرائیل انجام بپذیرد تا این کشور نتواند در آن اخلال نماید. معلوم نیست این قایم باشک دیپلماتیک تا کی ادامه خواهد یافت، ولی به هر صورت دیر یا زود ختم خواهد گشت. دیر و زودی کار بستگی دارد به تحکیم و تسجیل برتری منطقه ای ایران.

در سیاست و بخصوص خارجی، زدن گره کور کار احمقانه ایست، چون هر دو طرف را گرفتار می کند و نه فقط یکی را. اگر ایران به فلاکت افتاده، آمریکا هم آزادی عملش را از دست داده است. چنین گرهی گشودنی نیست، باید گسیختش و این یکی هم دیر یا زود گسیخته خواهد گشت.

۳۰ نوامبر ۲۰۲۱، ۹ آذر ۱۴۰۰

پاسخ ترک

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید