در بیش از چهار دهه، رژیم استبدادی ولایتِ فقیه از طریق برگذاری نمایشی تحت عنوانِ «انتخابات»، که همواره با تقلب‌های مکرر همراه بوده است، مردم ایران را به‌پای صندوق‌های رای کشانده تا از میان برگزیدگانِ دستگاه فقاهتی، بین بد و بدتر را انتخاب کنند. مردم نیز در غیاب یک جمهوریتِ دموکراتیک، نبود آزادی‌های سیاسی، نبودِ امکانِ شرکت نمایندگان واقعی خود در انتخابات، از ترسِ خراب‌تر شدن اوضاع، به کاندیداهایی که کم تر مورد تائیدِ خامنه‌ای و دستگاهِ ولایی بوده، رای داده اند. در طول این سال‌ها هر دو جناح، چه آن‌ها که خود را «اصلاح طلب» می‌خوانند، و یا به‌عنوان «أصول‌گرا»، شناخته شده اند در تمامی فاجعه‌هایی که برمردم ایران گذشته مشارکت داشته‌اند؛ از فساد و چپاولِ سراسری، به هدر دادن ثروت‌های ملی در کمک به جریان‌های  واپس‌گرای اسلامی در منطقه گرفته، تا پی‌گیریِ سیاست‌های فاجعه آمیزِ اتمی، سرکوب تمامی جریان‌های سیاسیِ غیرخودی، تحمیل سیاست‌های زن‌ستیزانه، در بند کشیدنِ فعالان سیاسی و مدنی، تحقیر و سرکوبِ اقلیت‌های قومی، مذهبی و جنسی و جنسیتی، سرکوب جنبش‌های کارگری و دانشجویی، نابود‌‌‌سازی محیط زیست، به مخاطره انداختن یک‌پارچگی کشور، بی‌کفایتیِ محض در مقابله با ویروسِ کرونا، و…

 خیزش بزرگ وخود جوش مردم ایران در سراسر کشور در دی ماه ۹۶ و آبان ماه ۹۸، که سپاه پاسدارانِ رژیم فقاهتی آن را وحشیانه سرکوب کرد، با گویاترین شعارِ «اصلاح طلب، أصول‌گرا دیگه تمامه ماجرا» اعلام کرد که دیگر فریب این تقسیم بندی‌های دروغین رژیم اسلامی و طرفداران فرصت‌طلب آن‌ها در داخل و خارج از کشور را نخواهند خورد.

ما امضاء کنندگان زیر همراه  مبارزات مردم ایران،  از خواستِ تحریم انتخابات ریاست جمهوری حمایت می‌کنیم. رژیم جمهوری اسلامی در این سال‌های طولانی نشان داده که امکان اصلاح از درون را ندارد. تنها مبارزه قاطعانه و سراسری مردم ایران است که خواهد توانست، این نظام را با یک جمهوریِ دموکراتیکِ سکولار و ترقی خواه جایگزین نماید.

امضاء کنندگان (به ترتیب حروف الفبا)

نام و نام خانوادگی، حرفه یا فعالیت، کشور محل اقامت

 English version

Support for the boycott of the upcoming Presidential elections in Iran

In over four decades, the authoritarian regime of the ‘Absolute Sovereignty of the Jurist’ in Iran has drawn Iranians to sham elections, that has always involved rampant fraud, to choose the lesser evil from the regime’s selected list of candidates. In the absence of a truly republican democratic system and associated political freedoms, having no chance of nominating their own genuine candidates, and fearing the worsening of the situation, Iranians have each time participated and voted for the candidate least supported by the Supreme Leader Khameneie. In these forty some years, the different factions of the Islamic regime, from the self-proclaimed “reformers” to those who are identified as “Principlists”, have to different degrees been responsible for all the calamities befallen on Iran; from rampant corruption, to squandering national wealth in order to help obscurantist Islamist groups in the region, to pursuing a disasterous nuclear policy, suppression of all political dissent, imposition of misogynist policies, imprisonment of political and civil rights activits, humiliating and suppression of ethnic, religious, and sexual minorities, suppression of workers and students movements, destroying the environment, isolating Iran and endangering its integration, sheer incompetence in handling the COVID-19 pandemic, and….

 

The sponteaneous mass uprisings of January 2017 and Fall 2019, both brutally suppressed by the Islamic Guards, and the protesters’ slogan of “Reformers, Principlists, this is the end” spoke to the people’s sobering realization that they no longer will be deceived by the factional divisions of the regime and their opportunist supporters inside and outside Iran.

We the undersigned, Iranian academics, journalists, writers, lawyers, human rights activists outside Iran, support the demands to boycott the Presidential elections. The Islamic regime has, in these long years, shown that it is incapable of reforming itself, and only the resolute will of the people would be able to replace it with a progressive, secular democratic republic.

Signatories: in alphabetical order

Name Family name, affiliation, Country

 

French version,

 

Appel au boycott de la prochaine élection Présidentielle en Iran

Depuis plus de quatre décennies, le régime autoritaire de « Velayat-e Faghih » (Souveraineté du docte islamique, régime de « tutelle absolue du théologien ») en organisant de pseudos « élections », qui ne sont en réalité que de mascarades et supercheries, et toujours accompagnées de multiples formes de fraude, a incité les Iraniens à y participer et ne leur laissant que le seul choix entre le mauvais et le pire parmi de les candidats présélectionnés par l’instance suprême du pouvoir.

En l’absence d’un régime démocratique et de libertés politiques, et dans l’impossibilité de la participation de leurs véritables représentants, le peuple iranien, dans leur majorité, craignant l’aggravation encore pire de la situation, a participé et voté pour les candidats le moins proche du Guide Supême, Ali Khameneie.

Au cours de ces quarante et quelques années, les différentes factions du régime islamique, aussi bien les soi-disant « réformistes » que des conservateurs ont été à des degrés divers responsables de toutes les calamités qui ont frappés l’Iran : de la corruption endémique à la dilapidation des richesses nationales pour aider les groupes islamistes obscurantistes de la région, en passant par la poursuite d’une politique nucléaire désastreuse, la répression contre tout dissident politique, l’imposition des politiques misogynes, l’emprisonnement des militants de droits politiques et civils, l’humiliation et la répression des minorités, la répression brutale des mouvements ouvriers et étudiants, la destruction de l’environnement, l’isolement de l’Iran et la mise en danger de son  intégrité territorial.

Les soulèvements spontanés de masse de janvier 2017 et de l’automne 2019 (tous deux brutalement réprimés par les Gardiens de la révolution) et le slogan des manifestants “Réformistes – Conservateurs, le jeu est fini !” témoigne de la prise de conscience par le peuple iranien qu’il ne se laissera plus tromper par les divisions de façade entre les factions du régime et leurs partisans opportunistes à l’intérieur et à l’extérieur du pays.

Nous, soussignés, universitaires, journalistes, écrivains, avocats et militants de droits de l’homme iraniens en exile, soutenons les demandes de boycott de la prochaine élection Présidentielle en Iran. Le régime islamique a, au cours de ces longues années, montré qu’il était incapable de se réformer, et seule la volonté résolue du peuple serait en mesure de le remplacer par une république démocratique progressiste et laïque.

 

Signataires : par ordre alphabétique

Prénom, Nom de famille, affiliation, le pays

German Version

Aufruf zur Unterstützung der Boykottierung der im laufenden Jahr stattfindenden Wahlen in Iran

Das seit bereits über vierzig Jahre andauernde absolutistische Regime der islamischen Rechtgelehrten in Iran veranstaltet nun wieder einen unter dem Titel „Wahlen“ stehenden und von ständigen Manipulationen begleiteten Schau. Damit soll die Bevölkerung zur Teilnahme an der Wahl der vom Regime ausgewählten Kandidaten bewegt werden. Angesichts der Unterdrückung politischen Freiheiten und der Unmöglichkeit der Wahl der die Bevölkerung tatsächlich repräsentierenden Kandidaten stand diese bei vergangenen Wahlen aus Angst vor der weiteren Verschlimmerung der Verhältnisse vor der Wahl zwischen „schlechten und weniger schlechten“ Kandidaten, also solche, die weniger oder mehr in Gunst des Regimes stehenden Kandidaten zu wählen. Jedoch haben sich sowohl die so genannten „Reformer“ als auch die „Fundamentalisten“ im Laufe der vergangenen mehr als vierzig Jahre andauernden Zeit herbeigeführten Katstrophen beteiligt. Dazu gehören: wuchernde Korruption, Vergeudung nationaler Ressourcen zu Gunsten der reaktionären Islamisten in der Region, der Atompolitik, Unterdrückung des als „Regimefremden“ bezeichneten politischen Lagers, Repression der Frauen, Einkerkerung politischer und zivilgesellschaftlicher Aktivisten, Ermordung von Minderheiten, Unterdrückung der Arbeiter- und Studentenbewegungen, Zerstörung der Umwelt, Isolierung des Landes und Gefährdung seiner trittoralen Integrität.

Die großen landesweit erstreckten und von den Revolutionsgarden des Regimes brutal

امضاء کنندگان

 

– حمید احمدی، ناخدا ی سابق نیروی دریایی ایران، آلمان

– تورج اتابکی، استاد بازنشسته تاریخ اجتماعی خاور میانه و آسیای مرکزی، دانشگاه لیدن، هلند

– نسرین الماسی، روزنامه نگار، کانادا

– کورش امینی، پزشک، کانادا

– شهناز بابائئ، بازنشسته، کانادا

– فریدون بابائی، پزشک متخصص آسیب شناسی، کانادا

– شهریار بخشی، مترجم اداره مهاجرت، کانادا

– هانیه بهمن پور، حقوق دان وکیل حقوق بشر، کانادا

– میثاق پارسا، استاد جامعه شناسی، کالج دارتموت، امریکا

– سهیل پارسا، مدیر هنری تاتر مدرن تایمز، کانادا

– میهن جزنی (قریشی)، کنشگر سیاسی، فرانسه

– محمد تاج دولتی، ژورنالیست، کانادا

– محمد ترابی استاد سابق دانشگاه صنعتی شریف و کالیفرنیا،  آمریکا

– رامین جهانبگلو، استاد، معاون دانشکده حقوق و رئیس مرکز صلح گاندی، دانشگاه گلوبال جیندال، هند

– امیر خدیر، پزشک، عضو سابق مجلس ایالتی کُبِک، کانادا

– دریا خدیر، آرشیتکت، کانادا

– فریدون خاوند، استاد بازنشسته حقوق بین الملل، دانشگاه رنه دکارت، پاریس، فرانسه

— اصغر رستگار، استاد بازنشسته بخش داخلی، دانشکده پزشکی دانشگاه ییل، آمریکا

 – ناصر رحمانی نژاد، کارگردان و بازیگر تاتر، امریکا

– سعید رهنما، استاد بازنشسته و رئیس سابق مدرسه عالی سیاست و مدیریت دولتی، دانشگاه یورک، کانادا

– حسن زرهی، نویسنده و روزنامه نگار، کانادا

 فرخ زندی، استاد بازرگانی، دانشگاه یورک، کانادا-

– جلال سبزواری، استاد بازنشسته زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اوپسالا، سوئد

– بهمن ستاری، روانشناس، آلمان

– محمد حسین صدیق یزدچی، پژوهشگر فلسفه، فرانسه

– الاهه شکرائی، فعال حقوق زنان، کانادا

– پروانه شکرائی، کارمند دولت، کانادا

– سوده عالیخوانی، حقوق دان، کانادا

– مینا عسگری، صاحب بیزنس، کانادا

– زیبا علویان، دارو ساز، کانادا

– کاظم علمداری، استاد دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، نورث ریج، آمریکا

– سیما علویان، مدرس کالج سِنِکا و بینائی، کانادا

– فتانه فراهانی، پژوهشگر و استاد مردم شناسی، دانشگاه استکهلم، سوئد

– بهنام فرد، مهندس پزشکی، کانادا

– منصور فرهنگ، استاد بازنشسته علوم سیاسی، کالج بنینگتن، امریکا

– پری کاظمی، معلم و مربی بازنشسته، کانادا

– کاظم کردوانی، استاد سابق جامعه شناسی، دانشگاه امام صادق، آلمان

– نرگس کرمانشاهی، کنشگر سیاسی، انگلستان

– شهرزاد مجاب، استاد آموزش و رئیس مطالعات برابری و همبستگی، دانشگاه تورونتو، کانادا

– اکبر محبتی زاده، عضو سابق هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف، آمریکا

– احمد مشعوف، پزشک متخصص اطفال، کانادا

– نیما مشعوف، پزشک اپیدمیولوژیست، کانادا

– انوشه مشعوف، روانشناس، کانادا

– یلدا مشعوف-خدیر، حقوق دان، کانادا

– عزت مصلی نژاد کارشناس ارشد مرکز کانادایی پشتیبانی از قربانیان شکنجه، کانادا

– هایده مغیثی، استاد بازنشسته جامعه شناسی و عضو آکادمیکِ سابق بنیاد ترودو، کانادا

– عباس میلانی، استاد و رئیس مرکز ایران شناسی، دانشگاه استنفورد، امریکا

– رضا مریدی، فیزیکدان، وزیر سابق امور دانشگاهی و عضو سابق پارلمان ایالتی انتاریو، کانادا

– غزاله مژدهی، حقوقدان، وکیل حقوق بشر، کانادا

– پویا مژدهی، مربی، کانادا

– امیرهوشمند ممتاز، استاد سابق دانشکده پزشکی دانشگاههای تبریز و اصفهان، آمریکا

– فرشته مولوی، نویسنده، کانادا

– فرهاد نعمانی، استاد بازنشسته اقتصاد، دانشگاه امریکایی پاریس، فرانسه

– فرزین وحدت، استاد انستیتو علوم اجتماعی و انسانی، هلند

– افسانه هژبری، نویسنده و پژوهشگر، کانادا

– مهدی یوسفی، دندانپزشک بازنشسته، فعال حقوق بشر، آمریکا

پاسخ ترک

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید